4 Nisan 2017 Salı

Şimdiden Geçmişe bir Mektup.

Selam,

Bu blog geleceğim de bakacağım geçmişimden notlar niteliğinde olacaktır. 

Bu kendime hem motivasyon hem inanç hemde güç kazandıracak diye umuyorum. 
Ne zaman olursa geriye dönüp bunu okuduğum zaman demeliyim ki, bak her şey düzeliyor aslında o zaman istediğin şey şuan seni mutlu edecek olan şey değilmiş. Aslında onu çok fazla istemiyormuşsun. Beklediğine değdi ve zamanla her şey sana kendiliğinden geldi. Boşuna üzülmüşsün diyebilmek için. 

Ben hayatımda buna benzer şeyler yaşadım. 
Şansızım diye yakındığım her anda da bu yüzden hep pişman oldum. Aslında şanslıydım. Çok mu az mı bilinmez ama istediklerimi bir şekilde elde etmiştim. Elde edene kadar yürüdüğüm yolda çok yoruldum psikolojik olarak. Üzdüm üzüldüm isyan ettim. ve yoruldum. her gün hiç kımıldamazken maraton koşmuş gibi yoruldum. Aynı şuan olduğu gibi.

Nefret ettiğim iş yerimden ayrıldım. 1 ay oldu. İş arıyorum. Orada çalışırken sağlımı kaybedeceğim diye ayrıldım ordan. Antidepresan aramaya başlamıştım. Bu benim gibi biri için  intihardı. Bu nasıl bi zayıflık ve güçsüzlüktü. Gitmiyordu iş bıraktım. Kötü alışkanlığa devam etmektense bırakmayı yeğlerim bıraktım. Pişman değilim ve asla da olmayacağım. Sadece işimi yapmayı özlüyorum o kadar. 

Gün geçtikçe kendimi mesleğim konusunda yetersiz hissetsem de aslında öğrendiğim bildiğim çok şey var.
Yaşadığım bu süreç kendime olan özgüvenimi  kaybettirdi. Ve bu özgüven aslında beni ben yapan temel taşlardandı.. Bunun sarsılması demek hayatımın sarsılması demekti her zaman. ve bunu hep dile getirdim. ve şuan yaşıyorum. Bu durumda kalmakta benim elimde çıkmakta. Bu aralar diyorum ki çıkmaya gücüm yok. Bunu şuan yazıya dökerken hatta başkalarına söylerken bile utanıyorum.

Gücüm olmaması için hiçbir sebep yok. Ailem arkadaşlarım maddi manevi arkamdalar. Bir tek sorumluluğum kendime. İyide yaparsam kendime kötü de yaparsam kendime. Küçük ayrıntıları büyütmek beni geriye atar ileriye değil. ve her zaman zaman kaybından hayıflanırım kendimi geriye attığımı bile bile. Hayıflanırken de daha da geriye giderim. Buna bi son vermeli.

Bugün eksiklerimi bilmeli ve onların üstüne gitmeliyim onlardan şikayet etmek yerine onları düzeltmeliyim.

Bunu belli bir zaman sonra okuduğumda hala aynı yerdeysem yazık bana.
Demekki ozaman sandığım kadar güçlü ve akıllı bi insan değilmişim.
Bunu kendime yakıştıramam. 

Ne demişler
Fakir doğmak senin hatan değil, Ama fakir ölmek senin hatan.!



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder